تیزه افشاند به من گفت مرا می دانی

دوش در خواب چنان دید خیالم که سحر

گذر افتاد بر اصطبل شهم پنهانی

بسته بر آخور او استر من جو می خورد

هیچ تعبیر نمی دانمش این خواب که چیست

تو بفرمای که در فهم نداری ثانی