ز خود برخاستم آخر عصای خویشتن گشتم

سپند مجمرآهم مپرسید ازسراغ من

پری افشاندم وگرد صدای خوبشتن گشتم

غبارم عمرها برد انتظار باد دامانی

دمیدن دانه ام را صید چندین ربشه کرد آخر

قفس تا بشکنم دامی برای خوبشتن گشتم

حیا یک ناله بال افشان اظهارم نمی خواهد