بگذار که در پای سراپای تو افتم

آن زلف پریشان همه جا فتنه فکنده ست

هر دام که بینم به تمنای تو افتم

چون سایه ز سر تا قدمم ذوق سجودی ست

مپسند که امروز من گمشده فرصت

در کشمکش وعده فردای تو افتم

خورشید گریبان خیالات ندارد