کوس اقبال سلیمان ، شور مرغان یافتم

موی مجنون رنگی از آشفتگی پرواز داد

گرد چینی خانه فغفور و خاقان یافتم

چشمه اسکندر آبش موج در آیینه داشت

ناامیدی بسکه سامان طمع در خاک ر یخت

ریگ صحرای قیامت جمله دندان یافتم

عالمی گردن به رعنایی کشید و محو شد