مجمع این شیشه ها در طاق نسیان یافتم

ناامیدی بسکه سامان طمع در خاک ر یخت

ریگ صحرای قیامت جمله دندان یافتم

عالمی گردن به رعنایی کشید و محو شد

هر زمینی ربشه وهمی دگر می پرورد

ربش زاهد شانه کردم باغ رضوان یافتم

سر بریدن در طریق وهم رسم ختنه داشت