چون هما برقسمت منحوس من باید گریست

تیر شد ساز نفس تا من کمانی یافتم

یاس چون امید در راه تو بی سامان نبود

آرزوی رفته را هم کاروانی یافتم

شد سعادتها ضمان تا استخوانی یافتم

همچو آن آیینه کز تمثال می بازد صفا

گم شدم در خویش از هر کس نشانی یافتم