همچو آن آیینه کز تمثال می بازد صفا

آرزوی رفته را هم کاروانی یافتم

چون هما برقسمت منحوس من باید گریست

شد سعادتها ضمان تا استخوانی یافتم

گم شدم در خویش از هر کس نشانی یافتم

چول سحر زین جنس موهومی که خجلت عرض اوست

گر همه دامن ز خود چیدم دکانی یافتم