چول سحر زین جنس موهومی که خجلت عرض اوست

شد سعادتها ضمان تا استخوانی یافتم

همچو آن آیینه کز تمثال می بازد صفا

گم شدم در خویش از هر کس نشانی یافتم

گر همه دامن ز خود چیدم دکانی یافتم

زندگانی هرزه تا ز عرصه تشویش بود

بیدل از قطع نفس ضبط عنانی یافتم