رنگ شد کسوت من کاینهمه عریان رفتم

فیض عریان تنی ام خلعت صحرا بخشید

جیب شوق آنهمه وا شد که به دامان رفتم

بی نشانی اثرم آینه بوی گلم

بیش ازین سعی زمینگیر خموشی چه کند

تا به جایی که نفس ماند ز جولان رفتم

فکر خود بود همان خلوت تحقیق وصال