یارب از بهر چه آنجا من حیران رفتم

تپش دل سحری بوی گلی می آورد

رفتم از خویش ندانم به چه عنوان رفتم

بایدم تا ابد از خود به خیالش رفتن

نگه دیده قربانی ام از شوق مپرس

سر آن جلوه رهی داشت که پنهان رفتم

جرات پا نپسندید طواف چمنش