نگه دیده قربانی ام از شوق مپرس

رفتم از خویش ندانم به چه عنوان رفتم

بایدم تا ابد از خود به خیالش رفتن

یارب از بهر چه آنجا من حیران رفتم

سر آن جلوه رهی داشت که پنهان رفتم

جرات پا نپسندید طواف چمنش

حیرتم رنگ ادب ریخت به مژگان رفتم