جرات پا نپسندید طواف چمنش

یارب از بهر چه آنجا من حیران رفتم

نگه دیده قربانی ام از شوق مپرس

سر آن جلوه رهی داشت که پنهان رفتم

حیرتم رنگ ادب ریخت به مژگان رفتم

خجلت نشو و نمایم به عدم یاد آمد

رنگ ناکرده گل از چهره امکان رفتم