آخر از خویش به دوش مژه چیدن رفتم

گر به پرواز و گر از سعی تپیدن رفتم

رفتم اما همه جا تا نرسیدن رفتم

طرف دامن ز ضعیفی نشکستم چون شمع

چون سحر هفت فلک وحشت شوقم طی کرد

تا کجاها پی یک آه کشیدن رفتم

حیرت از وحشتم آیینه دیدار تو ریخت