چو طفل اشک درسم آنقدر کوشش نمی خواهد

دو عالم با فراموشی بدل کن تا کنی یادم

گرفتار دو عالم رنگم از بیرحمی نازت

امیر الفت خود کن اگر می خواهی آزادم

به علم آرمیدن لغزش پایی ست استادم

به سامان دلم آواره صد دشت بیتابی

ز منزل جاده ام دور است یا رب گم شود زادم