به زنگ انباشتم آیینه سوز محبت را

که بر فرق جهانی سایه از دست دعا کردم

به ترک های و هو یم بی تلافی نیست سامانش

نی بزمم غناگر بینوا شد بوریا کردم

به ناموس وفا از آب گردیدن حیا کردم

کلامم اختیاری نیست در عرض اثر بیدل

دل از بس ناله شد ساز نفس را تر صدا کردم