نی بزمم غناگر بینوا شد بوریا کردم

غنا می باید از فقرم طریق شفقت آموزد

که بر فرق جهانی سایه از دست دعا کردم

به ترک های و هو یم بی تلافی نیست سامانش

به زنگ انباشتم آیینه سوز محبت را

به ناموس وفا از آب گردیدن حیا کردم

کلامم اختیاری نیست در عرض اثر بیدل