در حیرت زدم آیینه داری را سبب کردم

مخواه از موج گوهر جرآت توفان شکاریها

کمند نارسایی داشتم صید ادب کردم

ز حسن بی نشان تا وانمایم رنگ تمثالی

به مستان می نوشتم بیخودی تمهید مکتوبی

مدادش را دوات از سایه برگ عنب کردم

چوشمع از خلوت و محفل شدم مرهون داغ دل