همواری آتشم را باغ خلیل می کرد

از خجلت جدایی یاد عدم نکردم

کاش انفعال هستی می داد شر به آبم

در آتشم ز خاکی کز جهل نم نکردم

محراب کبر گردید دوشی که خم نکردم

از بسکه نقد هستی سرمایه عدم داشت

هر چند صرف کردم یک ذره کم نکردم