هر چند صرف کردم یک ذره کم نکردم

همواری آتشم را باغ خلیل می کرد

محراب کبر گردید دوشی که خم نکردم

از بسکه نقد هستی سرمایه عدم داشت

پیری به دوشم آخر سرمشق لغزشی بست

تا سرنگون نگشتم جهد قلم نکردم

رنگ پریده یکسر محمل کش بهار است