تا سرنگون نگشتم جهد قلم نکردم

از بسکه نقد هستی سرمایه عدم داشت

هر چند صرف کردم یک ذره کم نکردم

پیری به دوشم آخر سرمشق لغزشی بست

رنگ پریده یکسر محمل کش بهار است

از خود رمیدم اما جز با تو رم نکردم

آیینه تجرد جوهر نمی پرستد