از بسکه نقد هستی سرمایه عدم داشت

در آتشم ز خاکی کز جهل نم نکردم

همواری آتشم را باغ خلیل می کرد

محراب کبر گردید دوشی که خم نکردم

هر چند صرف کردم یک ذره کم نکردم

پیری به دوشم آخر سرمشق لغزشی بست

تا سرنگون نگشتم جهد قلم نکردم