یاد آن دولت بیدارکه در خواب عدم

کاشکی سیرگریبان شرر می کردم

گرد اوهام رهایی نشکستم هیهات

تا قفس را نفسی بالش پر می کردم

چشم نگشوده بر آن جلوه نظر می کردم

زان تبسم که حیا زیر لبش پنهان داشت

چه شناهاکه نه در موج گهر می کردم