نفس را کاش من هم رشته این ساز می کردم

در آن محفل که حسن از جلوه خود داشت استغنا

من بی هوش بر آیینه داری ناز می کردم

سحر شور من و بار شکست رنگ می بندد

جنون بر صفحه بیحاصلم آتش نزد ورنه

جهانی را به یک چشمک شرر گلباز می کردم

ندارم تاب شرکت ورنه من هم زبن چمن بیدل