گذشت آن محمل فرصت که در بزم تماشایش

سر افتاده را پیش از قدم چالاک می کردم

به یاد لعل اوگر می کشیدم از جگر آهی

رگ یاقوت را بال خس و خاشاک می کردم

به هر دیدن چو مژگان صد گریبان چاک می کردم

به پرواز آن قدر مایل نشد عنقای رنگ من

که شاهین کبوتر خانه افلاک می کردم