دو جهان یک نگه باز پسین می کردم

شب که در حسرت دیدار کمین می کردم

یاد ناسکه به وحشتکده عنقایی

ناله می شد همه گر نقش نگین می کردم

باد برد آن همه طاقت که به خاکستر ریخت