باد برد آن همه طاقت که به خاکستر ریخت

دو جهان یک نگه باز پسین می کردم

یاد ناسکه به وحشتکده عنقایی

ناله می شد همه گر نقش نگین می کردم

نفس سوخته را پرده نشین می کردم

هرکجا سعی هوس رنگ عمارت می ریخت

صرف وحشتکده خانه زین می کردم