بی نگه سیر پریخانه چین می کردم

دل اگر غنچه صفت بوی نشاطی می داشت

صد تبسم ز لب چین جبین می کردم

گر خیال چمنت رخصت شوقم می داد

اینقدر خنده کز افسون هوس رفت به باد

صبح می گشت اگر آه جزاین می کردم

خانمان پا به رکاب هوس سوختن ست