حیا کو تا زند آبی غبار هرزه تازم را

بهار فرصت رنگم به گرد یار می گردم

قضا چون مردمک جمعیت حالم نمی خواهد

تحیر مرکزی دارم که با پرگار می گردم

که من گرد هوس می گردم و بسیار می گردم

به عجز خامه می فرسایدم مشق سیهکاری

که درهر لغزش پا اندکی هموار می گردم