که درهر لغزش پا اندکی هموار می گردم

حیا کو تا زند آبی غبار هرزه تازم را

که من گرد هوس می گردم و بسیار می گردم

به عجز خامه می فرسایدم مشق سیهکاری

نی بی برگ من هنگامه چندین نوا دارد

ز بی بال وپری سر تا قدم منقار می گردم

ز اشک افشانی شمعم وفا بر خویش می لرزد