در خیال خویش مجنون بودم و لیلا شدم

بی نقابیهای گل بی التفات صبح نیست

آنقدر واگشت آغوشت که من رسوا شدم

عشق را در پرده نیرنگ افسونها بسی است

کثرتی بسیار در اثبات وحدت گشت صرف

عالمی را جمع کردم کاینقدر یکتا شدم

وسعت دل تنگ دارد عرصه خودداری ام