در فضای بیخودیها پی به حالم بردنست

بر سر خود دامنی افشاندم و صحرا شدم

معنیم از شوخی اظهار آخر لفظ توست

بسکه رنگ باده ام بی پرده مینا شدم

هر کجا سرگشته ای گم گشت من پیدا شدم

هر بن مویم تماشاخانه دیدار بود

عاقبت صرف نگه چون شمع سرتا پا شدم