چون شرر خفتم از قدر ادب نشناسی است

ساز خون گشت ز دردی که من آهنگ شدم

دور جام طلبم جرعه پرواز چشید

گردشی داشتم آیینه اگر رنگ شدم

پا ز دامن به در آوردم و بی سنگ شدم

چه یقین ها که به افسون توهم نگداخت

سوخت صد میکده تا قابل این ننگ شدم