پا ز دامن به در آوردم و بی سنگ شدم

دور جام طلبم جرعه پرواز چشید

گردشی داشتم آیینه اگر رنگ شدم

چون شرر خفتم از قدر ادب نشناسی است

چه یقین ها که به افسون توهم نگداخت

سوخت صد میکده تا قابل این ننگ شدم

جلوه ها حیرت من در قفس آینه داشت