می تواند کوه یاقوت جگر گرداندم

آگهی در کارگاه مخملم خون می خورد

خواب پا برجاست صد پهلو اگر گرداندم

زهره ام از نام عشق آبست لیک اقبال شوق

خاک هم گاهی به رنگ صبح گردی می کند

فقر می ترسم به استغنا سپر گرداندم

ای قناعت پا به دامن کش که چشم حرص دون