شیشه ها کردم تهی اما تنک ظرفی بجاست

کاسه ای دارد مبادا دربه در گرداندم

هم به زیر پایم آب و دانه خرمن می کند

آنکه بیرون قفس بی بال و پر گرداندم

بشکند دل تا خراباتی دگر گرداندم

از ضعیفی سوده می گردد چو شمع انگشت من

گر ورقهای شکست رنگ تر گرداندم