از ضعیفی سوده می گردد چو شمع انگشت من

آنکه بیرون قفس بی بال و پر گرداندم

شیشه ها کردم تهی اما تنک ظرفی بجاست

بشکند دل تا خراباتی دگر گرداندم

گر ورقهای شکست رنگ تر گرداندم

چیزی از ایثار می خواهم نیاز دوستان

تا مبادا این سلام خشک تر گرداندم