جهان غنی شد و من همچنان گدا ماندم

جبین شام اجابت نمی به رشحه نداد

قدح پرست هوا چون کف دعا ماندم

به وسع دامن همت کسی چه ناز کند

گذشت خلقی ازین دشت بی نیاز امید

من از فسانه کوثر به کربلا ماندم

ز خوان بی نمک آرزو درین محفل