چو شبنم آینه ام یک عرق جلا نگرفت

من از فسانه کوثر به کربلا ماندم

ز خوان بی نمک آرزو درین محفل

به غیر عشوه چه خوردم کز اشتها ماندم

به طاق پرده ناموسی هوا ماندم

شکست بال ز آوارگی پناهم بود

نفس به موج گهر دادم از شنا ماندم