مزاج خاکسارم با رعونت بر نمی آید

دو مصرع ربط پیدا می کند گر لب به لب بندم

به خیر و شر چه پردازم که تسلیم حیا مشرب

به کفرم می کند منسوب گر دل بر سبب بندم

جبین بر سجده مشتاقست احرام ادب بندم

ز طبع موج گوهر غیر همواری نمی جوشد

مروت جوهرم گر تیغ بندم بر غضب بندم