که بر مژگان بی نم خوشه ای چند از عنب بندم

ندارد چون تامل شاهد نظم دقیق اینجا

نقاط سکته من هم بر کلام منتخب بندم

هلاک گریه های مستی ام ای اشک امدادی

به ستر حال چندان مایلم کز پرده اخفا

اگر صبح قیامت گل کنم خود را به شب بندم

ز مضمون دگر بیدل دماغم تر نمی گردد