به ستر حال چندان مایلم کز پرده اخفا

نقاط سکته من هم بر کلام منتخب بندم

هلاک گریه های مستی ام ای اشک امدادی

که بر مژگان بی نم خوشه ای چند از عنب بندم

اگر صبح قیامت گل کنم خود را به شب بندم

ز مضمون دگر بیدل دماغم تر نمی گردد

مگر در وصف مینا حرف تبخالی به لب بندم