اگر پیچم به خود مضمون خط جام می بندم

گره در طبع نی منع عروج ناله است اینجا

به قدر نردبان بر خویش راه بام می بندم

جنون هرزه فکری از خمارم برنمی آرد

درین ظلمت سرا تا راه پروازی کنم روشن

چو طاووس از عدم بر بال و پرگلجام می بندم

دم صبحم به شور ساز امکان برنمی آید