جز باد نپیمودم ازین دشت توهم

دیروز هم آثار تو نشناخته بودم

پیشانی ام آخر ز عرق پاک نگردید

کز تاب رخت آینه نگداخته بودم

چون صبح طلسم نفسی ساخته بودم

درآتشم از ننگ فضولی چه توان کرد

او در بر و من آینه پرداخته بودم