چون صبح طلسم نفسی ساخته بودم

پیشانی ام آخر ز عرق پاک نگردید

کز تاب رخت آینه نگداخته بودم

جز باد نپیمودم ازین دشت توهم

درآتشم از ننگ فضولی چه توان کرد

او در بر و من آینه پرداخته بودم

خاکسترم امروز تسلی گر دود است