حیرت از لذت دیدار توام غافل کرد

اینقدر یاد که کرده ست فراموش خودم

ذوق آرایشم از وضع سلامت دور است

چون صدف خسته دل از فکر در گوش خودم

چشمه آینه ام بیخبر از جوش خودم

انتظار هوس گردن خوبان تا چند

کاش صبحی دمد از موی بناگوش خودم