عالم همه در چشم من از یاس سیه شد

از قاصد دلبر خبر دل طلبیدم

خاکم به دهن به، که بگویم چه شنیدم

جز کسوت پایم به بر دهر ندیدم

آماج جهان ستمم کرد ندامت

چندانکه ز دل آه کشم تار کشیدم