جز کسوت پایم به بر دهر ندیدم

از قاصد دلبر خبر دل طلبیدم

خاکم به دهن به، که بگویم چه شنیدم

عالم همه در چشم من از یاس سیه شد

آماج جهان ستمم کرد ندامت

چندانکه ز دل آه کشم تار کشیدم

دیوانه ام امروز به پیش که بنالم