به تیر چرخ برد حمله چون کمان گیرد

چراغ دیده محمود آنکه دشمن را

ز برق تیغ وی آتش به دودمان گیرد

به اوج ماه رسد موج خون چو تیغ کشد

عروس خاوری از شرم رای انور او

به جای خود بود ار راه قیروان گیرد

ایا عظیم وقاری که هر که بنده توست