موج می دارد رگ خوابی به چشم ساغرم

صد عدم از جلوه زار هستی آن سو می پرم

گر پری از شیشه بیرونست من بیرون ترم

مستی حیرت خروشم آنقدر بی پرده نیست

جوهر آیینه در مژگان نگه می پرورد

حیرتی دارم که توفان جنون را لنگرم

چون سپندم آرزوها به که در دل خون شود