جوهر آیینه زانو بود موی سرم

سیرگلشن چیست تا درمان دل گیرد هوس

می کند یاد تو از گل صد چمن رنگین ترم

تازه است از من بهار سنبلستان خیال

موج بر هم خورده است آیینه پرداز حباب

می توان تعمیر دل کرد از شکست پیکرم

در غبار نیستی هم آتشم افسرده نیست